Sławomir Mrożek - dramaturg, prozaik, publicysta.

Sławomir Mrożek Sławomir Mrożek urodził się w Borzęcinie. Jego rodzicami byli Antoni Mrożek (1903-1987) oraz Zofia de domo Kędzior (1906-1949). Sławomir miał siostrę Litosławę (1935-1995) i brata Jerzego (1928-1932). Ukończył krakowskie Liceum im. Nowodworskiego. W 1950 roku zadebiutował jako rysownik, a od 1953 w Przekroju publikował już całe cykle rysunków. Również w tym samym roku (1953) zadebiutował jako twórca literacki, zbiorami opowiadań: Opowiadania z Trzmielowej Góry i Półpancerze praktyczne. Tego samego roku podpisał tzw. Apel Krakowski, w którym popierał stalionowskie władze PRL dla akcji aresztowania katolickich duchownych. Zarówno dowody jak i proces były sfingowane. Pierwszą sztuką teatralną Sławomira Mrożka wydaną w 1958 roku, był dramat Policja. W 1964 dramat Tango stał się dziełem światowej klasy, dając jego autorowi sławę na całym globie.

W 1958 roku uczestniczył w realizacji drugiego spektaklu gdańskiego teatru Bim-Bom pt. Radość poważna. W 1963 roku wyemigrował do Francji (Paryż), USA, Niemiec, Włoszech i Meksyku (ranczo La Epifania). Na łamach prasy francuskiej w 1968 roku, Sławomir Mrożek opublikował list w którym protestował przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Protestował również w 1981 roku, przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego.

W 1996 roku Sławomir Mrożek powrócił do ojczyzny - Polski. Rok 2002, nie był szczęśliwy dla pisarza, ponieważ przeszedł udar mózgu, w wyniku którego utracił zdolność mówienia i pisania. Podjęta rehabilitacja przyniosła jednak sukces w postaci przywrócenia utraconych umiejętności. W wyniku tych zajść Sławomir Mrożek napisał autobiografię. Ze względu na lepszy klimat, w 2008 roku zdecydował się na zmianę miejsca zamieszkania w Nicei na południu Francji.

Sławomir Mrożek zmarł 15 sierpnia 2013 roku w szpitalu w Nicei. Jego prochy zostały umieszczone w Panteonie Narodowym w Krakowie.